De echte uitdagingen bij het verzegelen van IP65-infraroodverwarmers
Buiten gebruikte infraroodverwarmers moeten het zwaar hebben. Ze worden in een paar seconden omgezet van ijskoud en vochtig naar extreem heet. Het is een wrede cyclus.
De meeste mensen denken dat het verwarmingselement als eerste kapotgaat, maar dat is meestal niet het geval. Het echte probleem zit waar de leidingen de behuizing binnengaan. Als de afsluiting hier niet perfect is, dringt water de terminalblokken binnen. Daarna volgt oxidatie, en uiteindelijk werkt de verwarmer niet meer.
Waarom de meeste afsluitingen niet werken
Het probleem is dat standaard dempingen niet bestemd zijn voor dit soort hitte.
Wanneer een infraroodlamp wordt aangezet, zal alles uitzetten. Als de afsluiting te stijf is, zal deze barsten. Te zacht? Dan smelt het materiaal. Ik heb veel goedkope producten gezien waarbij de dempingsstof na slechts een paar honderd cycli al kapot ging. Zodra dat gebeurt, liggen de leidingen bloot aan regen.
Hoe het juist moet worden gedaan
We stoppen geen gewone rubberen doppen op de draden; dat leidt tot problemen. In plaats daarvan gebruiken we silicongel dat bestand is tegen hoge temperaturen, in combinatie met sterke compressiedempingen. Hierdoor ontstaat een goede afsluiting die samen met de draden beweegt. Dit voorkomt dat vocht zich langs de isolatie naar de elektrische verbindingen kan bewegen.
Het lastige: hitte versus lucht
Er is echter één probleem: als je de behuizing te goed afsluit, creëer je eigenlijk een oven. Alle warmte blijft dan opgesloten, waardoor de isolatie van binnenuit wordt verwoest. Je moet ervoor zorgen dat de behuizing voldoende oppervlak heeft om warmte af te kunnen geven. Het is een delicate balans.
Een laatste tip: let op de kabels. Gebruik geen starre kabels, want deze zullen bij elke beweging de afsluiting beschadigen. Gebruik liever flexibele kabels die bestand zijn tegen hoge temperaturen. Hierdoor blijft de afsluiting goed werkzaam en blijft de verwarmer waterdicht.